Wat is hooikoorts?
Op het moment dat het onschuldige en onschadelijke stuifmeel onze neus
binnendringt, reageert ons afweersysteem alsof dit stuifmeel een
gevaarlijke indringer is. Ons lichaam produceert vervolgens antistoffen
tegen stuifmeel. Deze antistoffen hechten zich aan de mestcellen in het
bloed. Na een volgend contact van deze met antistof beladen mestcellen en
de stuifmeelindringer komt histamine vrij. Deze histamine veroorzaakt in
feite onze hooikoortsklachten zoals slijmvlieszwelling en een loopneus. Ook
gaat de histamine aan bepaalde zenuwuiteinden zitten. Hierdoor ervaren we
jeuk en krijgen we onbedaarlijke niesbuien en branderige ogen.
Wanneer heerst er hooikoorts?
De periode dat we last hebben van hooikoorts hangt af van de bloeiperiode
van de grassen, bomen en planten waarvoor we allergisch zijn. De meeste
bloeien tussen februari en september. Het hoogtepunt van het
hooikoortsseizoen ligt in mei en juni, als de grassen bloeien.
De exacte periode van de bloei van verschillende bomen, grassen en planten
is afhankelijk van het weer. Een “warme” winter heeft een
eerdere bloeiperiode tot gevolg. Ook heeft het weer invloed op de
hoeveelheid pollen die door de lucht zweven. Op zonnige, warme, winderige
dagen is de hoeveelheid pollen in de lucht heel groot. De
stuifmeelconcentratie in de lucht wordt door peilstations dagelijks
bijgehouden en door de radio bekend gemaakt. Regen spoelt de pollen uit de
lucht.
De reguliere geneeskunde
Genezen van hooikoorts is via de reguliere geneeskunde nog niet goed
mogelijk. Wel zijn er een aantal symptoomonderdrukkende middelen
beschikbaar. Histamine verlagende middelen hebben als nadeel sufheid en
lichte slaperigheid. Het lichaam kan minder gevoelig worden gemaakt voor de
stof die de allergie oproept. Deze belastende behandeling duurt langer dan
een jaar en is niet voor iedereen geschikt. De huisarts spuit dan een
pollenextract in met oplopende sterkte.
Zie ook de columns over allergie en hooikoorts.
|
|
|
|