Wat is een beroerte of CVA?
CVA is de afkorting van cerebrovasculair accident: een ongeluk (accident) in
de bloedvaten (vasculair) van de hersenen (cerebro). In de volksmond wordt
een CVA ook wel een beroerte genoemd.
Bij een beroerte is de bloedtoevoer in de hersenen plotseling verstoord.
Dit kan op twee manieren gebeuren:
door afsluiting van een bloedvat in de hersenen.
Dan is er sprake van een herseninfarct;
door een scheurtje in een bloedvat in de hersenen,
zodat er een hersenbloeding ontstaat.
In beide gevallen krijgt een bepaald hersengedeelte geen zuurstof- en
voedselrijk bloed meer. De hersencellen kunnen dit maar kort verdragen en
raken beschadigd of sterven af.
Een beroerte heeft vaak blijvende gevolgen. Welke dat zijn, hangt af van de
plaats en de ernst van de hersenbeschadiging. De meest bekende en opvallende
restverschijnselen zijn verlammingen en spraakstoornissen. Meestal
herstellen de verschijnselen die direct na de beroerte optreden zich
enigszins, maar voor een deel blijven ze bestaan. Dit spontane herstel
gebeurt vooral in de eerste zes maanden.
Elke dag krijgen in Nederland tussen de 80 en 90 mensen een beroerte. Van
deze mensen sterft helaas ongeveer een derde. CVA is de vierde doodsoorzaak
in Nederland en de belangrijkste oorzaak van invaliditeit.
Ongeveer 80% van de patiënten met een beroerte heeft een herseninfarct.
Het herseninfarct komt vooral voor bij ouderen. Afsluiting van een ader is
vaak een gevolg van aderverkalking, ook wel arteriosclerose genoemd. Op de
aderwand heeft zich in de loop van een mensenleven vet (cholesterol) en kalk
afgezet. Hierdoor krijgt de wand van het bloedvat een onregelmatig
oppervlak. Op een dergelijke plek ontstaan makkelijk bloedstolsels. We
noemen zo'n stolsel een trombose. Een trombose kan zich uitbreiden en de
volledige afsluiting van een bloedvat veroorzaken. Ook kunnen er propjes van
de trombose-massa losraken. Zo'n propje hoeft niet per se in de hersenen te
ontstaan. Het kan bijvoorbeeld vanuit een slagader in de hals of vanuit het
hart met de bloedstroom meeschieten. En vervolgens in een kleinere slagader
in de hersenen vastlopen. Dit noemen we embolie.
Bij zo'n 20% van de patiënten met een beroerte is de oorzaak een
hersenbloeding. De bloeding ontstaat op een aangeboren zwakke plek in de
slagader, of door aderverkalking in combinatie met een te hoge bloeddruk.
Hersenbloedingen komen relatief vaker voor bij jongere mensen.
Wanneer iemand een afsluiting van een hersenbloedvat heeft die tijdelijk
bleek te zijn, spreken we van een TIA (transient ischaemic attack). Dit is
een doorbloedingsstoornis in de hersenen die meestal binnen tien tot twintig
minuten vanzelf weer overgaat. Na uiterlijk 24 uur zijn de verschijnselen
verdwenen en is alles weer normaal. Neemt u bij zo'n TIA altijd direct
contact op met uw huisarts, want het kàn een voorteken zijn van een
beroerte.
De reguliere geneeskunde
Behalve de neuroloog zijn diverse andere hulpverleners betrokken bij de
behandeling, zoals fysiotherapeuten, ergotherapeuten en logopedisten. In
veel ziekenhuizen is “trombolyse” mogelijk. Dit is een
infuusbehandeling met sterk bloedverdunnende middelen. Deze moet binnen drie
uur na de beroerte starten. Deze behandeling is overigens niet bij alle
beroertes mogelijk. Als het om een hersenbloeding gaat moeten patiënten
uiteraard juist geen bloedverdunners krijgen.
Het is belangrijk dat patiënten met een beroerte snel naar het
ziekenhuis worden gebracht. De behandeling vindt bij voorkeur plaats in een
“stroke unit”, een speciale afdeling voor mensen met een
beroerte.
De kans op een beroerte kunt u sterk verkleinen door niet te roken en door
op uw bloeddruk te letten. En door te bewegen, door gezond te eten en door
erop te letten dat u niet te zwaar wordt.
Wetenschappelijk onderzoek
Wetenschappelijk onderzoek op het gebied van acupunctuurbehandeling na een
beroerte vindt vooral in China en Japan plaats. Door de taalbarrière
zijn die onderzoeksgegevens voor ons niet zo toegankelijk.
Vooral het feit dat verlammingsverschijnselen en afasie
(woordvindingsstoornis) kunnen verminderen, baart in onze, Westerse, ogen
opzien. Hier geldt wel: hoe sneller de behandeling na de beroerte start, hoe
groter de kans op herstel. Uit Chinees onderzoek bleek verder, dat hoe
ernstiger een verlamming is, hoe minder effect acupunctuur heeft. Verder is
het van te voren in een individueel geval lastig om te voorspellen hoeveel
effect acupunctuur zal gaan hebben. Er zijn uit de Aziatische literatuur
namelijk ook patiënten bekend, die pas later acupunctuurbehandelingen
kregen. De behandelingen startten pas een of twee jaar na de beroerte. Deze
studies beschrijven dat de betreffende patiënten er toch baat bij
hadden.
De onderzoeken bevelen aan om minimaal twee keer per week te behandelen. En
om zo snel mogelijk na de levensbedreigende fase met
acupunctuurbehandelingen te beginnen. In de wetenschappelijke literatuur
blijken de resultaten van acupunctuurbehandelingen bemoedigend te zijn.
Zie ook de columns over beroerte.
|
|
|
|