Onlangs kwam op mijn spreekuur een jonge moeder van twee kinderen. Ze had net een verzuimperiode van 2 maanden achter zich, door klachten aan haar rug. Met goedkeuring van de werkgever had de Arbo-dienst haar verwezen naar een rugschool. Hier bestond de behandeling uit een lichamelijk deel en een psychisch deel. Ze maakte haar spieren sterker door gewichtstraining en ze leerde hoe beter om te gaan met de pijn. Daarna was ze met de auto naar Zuid- Frankrijk op vakantie geweest. Om haar rug te sparen had het gezin de rit in twee dagen gedaan.
Toch werden na de heenreis de pijnen in haar rug weer erger. Ze had er niet te veel aandacht aan willen schenken om de vakantiepret niet te bederven. Echter de bedden in de gehuurde caravan waren zo abnormaal hard dat de pijn bleef toenemen. Haar remedie was: veel zwemmen. Dat leek enigszins soelaas te bieden. Helaas moest er aan het eind van de vakantie ook nog naar huis gereden worden. Deze rit was te veel voor haar toch al getergde rug: ze liep letterlijk krom van de pijn toen ze teneinde raad bij me binnenkwam.
Wat ik voor deze moeder uit Mierlo kon doen, was haar behandelen met behulp van ortho-acupressuur. Ik spoorde eerst de exacte afwijkingen in haar bewegingsapparaat op. Door het palperen (voelen) en inspecteren van afwijkende standen van haar bekken, haar heilig been, haar wervels en ribben. Mijn patiënte bleek een scheefstand van bijna 4 centimeter in haar bekken te hebben ontwikkeld. Geen wonder dat ze zo’n pijn had.
Ik behandelde haar door op bepaalde delen van de rug en het bekken, op een bepaalde wijze, wisselende druk uit te oefenen. Dit voelt eerder“zacht” dan “hard”aan. Ik “kraak” patiënten dan ook niet. Wel mobiliseer (manipuleer) ik de afwijkende stand van het skeletdeel van het bewegingsapparaat. Het gevolg is dat de pijn vermindert en in veel gevallen geheel stopt. Vaak komt er zo een einde aan de functiestoornis. Zo ook bij deze patiënte. Na 6 behandelingen was ze weer de oude: zowel werken als sporten gingen weer als voorheen.
| Terug |
|
|
|
|