In mijn vorige column vertelde ik u al dat ik afgelopen oktober een studiereis maakte naar Peking. Reisleider was mijn goede vriend professor Qian. Hij is acupuncturist in Eindhoven en in Zeist en daarnaast is hij buitengewoon hoogleraar aan de Universiteit voor Chinese geneeskunde. Hij is nogal een “hoge Piet” in de Chinese medische wereld. Toen we in Peking waren, werd professor Qian uitgenodigd voor een populaire Chinese talkshow: Tiger Talk. Het onderwerp zou traditionele Chinese geneeskunde zijn. Tiger Talk trekt iedere zaterdagavond honderden miljoenen kijkers. De presentator vroeg aan professor Qian of hij een westerse deskundige op het gebied van acupunctuur kende. Deze zou dan mee kunnen komen naar de opnames. Zodat deze vanuit westers perspectief een bijdrage aan de discussie zou kunnen leveren.
Professor Qian vroeg mij om mee te gaan. Het werd een hele belevenis. Maar eerst even het volgende als achtergrond informatie. In China is de klassieke acupunctuur gewoon een onderdeel van de reguliere geneeskunde. Ik vertelde u de vorige keer ook al dat praktisch ieder regulier ziekenhuis een acupunctuurafdeling heeft. Verder: de gezondheidszorg in China wordt bekostigd door de staat. Deze vergoedt de kosten voor acupunctuur volledig.
In het programma discussieerden twee Chinese wetenschappers met elkaar. De een was voor handhaven van de 100% vergoeding van de traditionele Chinese geneeskunde en de ander was daartegen. Het publiek mocht meepraten. Ook mochten de toeschouwers telkens bordjes omhoog houden, om te laten weten of ze het met een bepaalde uitspraak wel of niet eens waren. Ook de mensen thuis konden via e-mail laten weten wat ze ervan vonden. Het werd een levendig uurtje want de heren vlogen elkaar stevig in de haren. De discussie werd nog heftiger doordat het publiek er zich stevig mee bemoeide. Want wat vonden de aanwezigen van het debat?
Uit onderzoeken was al gebleken dat meer dan 90% van de Chinezen voor handhaven van de vergoedingen voor traditionele Chinese geneeskunde is. Ook blijkt dat Chinezen minstens evenveel gebruik maken van de traditionele Chinese geneeskunde als van de westerse geneeskunde.
De overheid vindt dat ook wel prima. Want uit kosteneffectiviteitonderzoek blijkt dat bij tal van aandoeningen acupunctuur sneller resultaat boekt en dus goedkoper is. Acupunctuur bespaart patiënten vaak belastende therapieën, zoals operaties. Daarnaast verblijft een patiënt vaak aanzienlijk korter in een ziekenhuis of revalidatieoord als ook acupunctuur wordt toegepast. Acupunctuur kan bijvoorbeeld knieoperaties voorkomen bij mensen met artrose. Acupunctuur kan ook de opnameduur bij patiënten met een beroerte verkorten. Of dure behandelingen bij angina pectoris (pijn op de borst) voorkomen. Of de ziekteduur verkorten bij mensen met bijvoorbeeld rug-, nek en schouderklachten. Dat is natuurlijk erg prettig voor de patiënten, maar ook veel goedkoper voor de gezondheidszorg. Dat hebben de Chinese autoriteiten kennelijk goed begrepen. Misschien kunnen Nederlandse zorgverzekeraars ook eens op studiereis naar China. Daar zouden ze wel eens goede ideeën kunnen opdoen als ze willen onderzoeken hoe ze de kosten van de gezondheidszorg beter in de hand kunnen houden.
De steun van het publiek in de studio ging volledig uit naar de voorstander van het blijven vergoeden van de traditionele Chinese geneeskunde. De wetenschapper die voor het schrappen van de vergoedingen was, viel bijna onverholen hoon ten deel. En de mensen thuis? Van de reacties was 93% voor het handhaven van de vergoedingen.
Op een gegeven moment kreeg ik het woord van de presentator. Omdat ik sinds 1 jaar een cursus Chinees volg, probeerde ik in mijn beste Chinees te vertellen wat ik er nou van vond. Ondanks mijn verwoede pogingen, was ik toch niet goed te begrijpen… en ben ik maar in het Engels doorgaan. Professor Qian vertaalde.
De kern van mijn verhaal was dat de traditionele Chinese geneeskunde en met name acupunctuur in het westen steeds meer erkend wordt als een goede aanvulling. Want dat we met de westerse geneeskunde bij veel klachten toch nog niet goed weten wat we ermee aan moeten. Er zijn nog steeds veel mensen met onbegrepen klachten of klachten waar niets (meer) aan te doen valt. Nog steeds krijgen veel te veel mensen te horen dat ze: “ermee moeten leren leven” of dat er bij hen: “niets te constateren valt” of dat: “het waarschijnlijk tussen uw oren zit”. Daarom raadde ik de Chinezen aan geen oude schoenen weg te gooien voor ze nieuwe hebben. Nou, dat doen ze ook niet, maar of dat nou komt omdat Harry Lieveld uit Nuenen dat zegt, is te betwijfelen…
Verder heb ik mijn stokpaardje aangekaart. Ik zou namelijk het liefst zien dat de discussiepunten tussen de traditionele Chinese geneeskunde en de westerse geneeskunde objectief onderzocht worden. Het liefst via gedegen wetenschappelijke onderzoeken die niet beïnvloed worden door belangen van wie dan ook.
| Terug |
|
|
|
|