Mijn patiënt de heer Groothuis (gefingeerde naam) is 67jaar. Hij heeft al 11 jaar pijn. De pijn wordt veroorzaakt door uitgebreide artrose. Dag in dag uit voelt meneer Groothuis pijn op verschillende plekken in zijn lichaam. Het ergst is de pijn echter in zijn handen, benen, heupen en in zijn rug. “Een simpele pijnstiller als paracetamol helpt me niet. En ontstekingsremmers als Ibuprofen ook niet. Mijn huisarts wilde eens met een stootkuurtje prednison de ontstekingen remmen. Hierdoor zou de pijn ook automatisch verminderen. Ik geloofde hem wel. Hij is een fijne, goede huisarts. Alleen: ik wil niet aan de prednison. Ook niet af en toe. Van prednison word je immers dikker? En ik heb al een probleem met mijn gewicht.” Ook wilde meneer Groothuis pijnstillers als morfine of methadon niet. Hij was bang voor de bijwerkingen van die middelen en voor de eventueel verslavende werking ervan.
Meneer Groothuis probeerde al die jaren de pijn de baas te blijven door afleiding te zoeken. Hij is lid van een bridgeclub: “da's ook nog eens goed voor mijn hersens”. Verder doet hij veel vrijwilligerswerk, hij bezoekt bijvoorbeeld dementerende ouderen in verpleeghuizen. Meneer Groothuis probeert niet te veel over de pijn te praten. Omdat hij er niet de hele tijd aan wil denken. Maar ook omdat de omgeving weinig begrip toont.
Dinsdag 12 september is het Wereld Pijn Dag. Dit jaar is het thema: pijn bij ouderen. Oudere mensen hebben meer pijn omdat ze meer aandoeningen hebben. Veel ziektes en aandoeningen gaan met pijn gepaard. Bij reumatische aandoeningen, zoals bij de heer Groothuis, maar ook bij osteoporose en kanker, is pijn één van de meest ingrijpende symptomen. Allemaal ziektes die vaker voorkomen bij ouderen dan bij jongeren.
Het NIPO deed in 2001 een onderzoek. Hieruit bleek één op de vijf mensen van achttien jaar en ouder last te hebben van chronische pijn. Van die chronische pijnpatiënten was 28 procent ouder dan zestig jaar. Eén op de vijf ouderen gaf aan al langer dan twintig jaar pijnklachten te hebben. Uit hetzelfde onderzoek bleek dat bijna de helft van de oudere pijnpatiënten door een arts wordt behandeld en ruim een derde zelf doktert. Mensen die geen hulp zoeken, denken vaak dat er niets aan te pijn te doen is. Of ze vinden zichzelf: “ gewoon een beetje stram” en willen met zoiets ‘kleins’ niet meteen naar de dokter.
Ook blijkt dat patiënten niet zo zitten te wachten op extra pijnbestrijding. Ruim tachtig procent is ‘heel’ of ‘tamelijk’ tevreden over de pijnbehandeling die ze krijgen. Ook zij die veel pijn hebben, geven aan behoorlijk tevreden te zijn. Blijkbaar denken veel mensen dat er verder niets aan de pijn te doen is of vinden ze dat ze met de pijn moeten leren leven. Het is waar dat iemand met reuma altijd pijn zal hebben. Maar het is toch zinvol om verder hulp te zoeken. Dat kan via de huisarts, de medisch specialist maar ook via een arts-acupuncturist. In de meeste gevallen kun je namelijk wel invloed uitoefenen op hoevéél pijn iemand voelt.
Professor Zuurmond, anesthesioloog aan de VU in Amsterdam concludeert nog iets anders uit de cijfers. Hij denkt dat pijn bij ouderen vaak niet voldoende wordt behandeld. “Paracetamol en verwante pijnstillers worden het meest ingezet bij pijnbestrijding”, zegt hij. “Er zijn ook sterkere medicijnen, maar die worden veel minder voorgeschreven, ondanks het feit dat veel mensen die worden behandeld nog steeds pijn hebben. Daar moet dus nog een verbetering te halen zijn.” Veel patiënten willen echter die sterkere medicijnen niet. Ze zijn bang voor verslaving of voor bijwerkingen. Net als mijn patiënt meneer Groothuis.
Behandelingen met klassieke of elektro-acupunctuur werken vaak heel goed tegen chronische pijnen. Bij jongeren en bij ouderen. Het behandelen met ortho-manuele technieken is een andere, vaak aanvullende mogelijkheid. Verder vind ik het belangrijk mijn patiënten te laten ervaren dat ze zelf greep kunnen krijgen op de pijn. Door hen ook bepaalde oefeningen aan te leren of hen te leren zelf bepaalde acupunctuurpunten te stimuleren. De verschillende vormen van acupunctuur zijn ongevaarlijk, geven geen bijwerkingen en werken niet verslavend. Dit geldt ook voor behandelingen met ortho-manuele technieken. Bij meneer Groothuis werkte vooral de klassieke acupunctuur. Hij geeft aan inmiddels al een week of zes : “80 % minder pijn te voelen en de pijn die ik voel is er veel minder vaak”.
| Terug |
|
|
|
|