Heeft u dat nu ook? Mijn zoon wel en ik ook Als we er niets aan doen, tenminste. Op een heerlijke lentedag, wanneer er miljoenen pollen (stuifmeel) door de lucht zweven? Wordt u dan ook kortademig, gaat uw neus lopen, krijgt u heftige niesbuien en jeukende of tranende ogen?
Wat gebeurt er dan met ons? Op het moment dat het onschuldige en onschadelijke stuifmeel onze neus binnendringt, reageert ons afweersysteem als door een adder gebeten. Ons afweersysteem denkt dat er een gevaarlijke indringer is. Ons lichaam produceert vervolgens antistoffen van het type IgE , tegen stuifmeel. Deze antistoffen hechten zich aan de mestcellen in het bloed. Na een volgend contact van deze met antistof beladen mestcellen en de stuifmeel indringer komt histamine vrij. Deze histamine veroorzaakt door hun tegenaanval in feite onze hooikoortsklachten zoals slijmvlieszwelling en een loopneus. Ook gaat de histamine aan bepaalde zenuwuiteinden zitten. Hierdoor ervaren we jeuk en krijgen we onbedaarlijke niesbuien,branderige ogen.
De periode dat we last hebben van hooikoorts hangt af van de bloeiperiode van de grassen, bomen en planten waarvoor we allergisch zijn. De meeste bloeien tussen februari en september. Het hoogtepunt van het hooikoortsseizoen ligt in mei en juni, als de grassen bloeien.
De exacte periode van de bloei van verschillende bomen, grassen en planten is afhankelijk van het weer. Een warme winter heeft een eerdere bloeiperiode tot gevolg. Ook heeft het weer invloed op de hoeveelheid pollen die door de lucht zweven. Op zonnige, warme, winderige dagen is de hoeveelheid pollen in de lucht heel groot. De stuifmeelconcentratie in de lucht wordt door peilstations dagelijks bijgehouden en door de radio bekend gemaakt. Regen spoelt de pollen uit de lucht. Daarom zijn regenachtige dagen voor ons, mensen met hooikoorts, vaak vreemd genoeg heel welkom.
Genezen van hooikoorts is via de reguliere geneeskunde helaas nog niet goed mogelijk. Wel zijn er een aantal symptoomonderdrukkende middelen beschikbaar. Histamine verlagende middelen hebben als nadeel sufheid en lichte slaperigheid. Het lichaam kan minder gevoelig worden gemaakt voor de stof die de allergie oproept. Deze belastende behandeling duurt langer dan een jaar en is niet voor iedereen geschikt. De huisarts spuit dan een pollen extract in met oplopende sterkte. Huisartsen vragen mij dan ook regelmatig of er studies naar acupunctuur verricht zijn. En of de effectiviteit van deze methode bij hooikoorts is aangetoond. Deze vraag kan ik gelukkig met "ja" beantwoorden.
Acupunctuur is bij hooikoorts een behandelwijze, die rechtstreeks in het energie- en immuunsysteem van de patiënt ingrijpt. De behandeling is niet gericht op de slijmvliezen. Vanuit het perspectief van de acupunctuur, zie ik vaak bij hooikoortspatiënten een verstoring binnen bepaalde "energiebanen". Op geleide van de klachten en de reactie van de patiënt op de behandeling worden combinaties van acupunctuurpunten geprikt waardoor deze verstoring kan herstellen.
Ik merk in mijn praktijk dat het veel oplevert om rechtstreeks in te grijpen in het energie- en immuunsysteem van hooikoortspatiënten en voor patiënten met veel andere, vaak chronische klachten. Voor mij is het heel waardevol mensen te mogen helpen met klachten waar zij soms jaren, last van hadden.
| Terug |
|
|
|
|