Artrose is een reumatische aandoening, waarbij het kraakbeen in een of meer gewrichten achteruitgaat. Normaal gesproken vormt het kraakbeen een “kussentje” aan de uiteinden van de botten, zodat de botten makkelijk langs elkaar kunnen glijden. Als daarin scheurtjes ontstaan of als het kraakbeen helemaal verdwijnt, dan kan iemand aan artrose lijden. Artsen diagnosticeren dit aan de hand van het verhaal en de ziektegeschiedenis van de patiënt. Er bestaat geen test om bijvoorbeeld in het bloed de ziekte aan te tonen. (Zoals dat wel bij RA het geval is).
Pijnklachten bij artrose variëren van mild tot ernstig. Ze betreffen vooral de handen en veel belaste gewrichten als de heupen, de knieën, de voeten en de rug. Artrose komt zelden voor in al deze gewrichten tegelijk.
Vooral ouderen worden getroffen door artrose. Toch toont onderzoek aan dat artrose niet per se hoeft samen te gaan met ouder worden. Maar dat er meer factoren meespelen. Zo kan overgewicht leiden tot artrose van de knieën. En er is een verhoogd risico op artrose bij sportblessures, steeds herhaalde bewegingen en ongevallen. Normale lichaamsbeweging veroorzaakt geen artrose.
Volgens de ene wetenschappelijke theorie ontstaat artrose doordat kraakbeencellen abnormale enzymen vrijmaken. Deze enzymen bevorderen kraakbeenafbraak en gewrichtsvervorming.
Een andere wetenschappelijke theorie luidt, dat sommige mensen geboren worden met een te grote enzymproductie of met onvolledig kraakbeen. Of met lichte afwijkingen in de manier waarop de botten in de gewrichten op elkaar aansluiten. Door een van deze of een combinatie van deze oorzaken, zou het kraakbeen afgebroken worden bij het ouder worden.
Artrose komt twee keer zo vaak voor bij vrouwen als bij mannen. Meestal nemen de klachten langzaam toe.
Voor patiënten is het vaak erg vervelend allerlei leefregels te moeten volgen. Toch is het verstandig om dit te doen. Zoals het voorkomen van overbelasting van de gewrichten, het beschermen van de gewrichten, het blijven bewegen en het gebruik maken van hulpmiddelen.
Acupunctuur zou als therapiebegeleiding voor pijnbestrijding van toepassing kunnen zijn. Klassieke acupunctuur wordt conform het woord (acus = naald, punctum=prik) uitgevoerd met minuscule naaldjes. Pijnloos volgens de meeste patiënten.
Door de ontwikkeling van nieuwe technieken, zoals laserlicht, kan ook pijnverlichting worden bereikt. Bijvoorbeeld bij kinderen en bij patiënten met angst voor naalden.
De elektromagnetische straling van laserlicht werkt door toevoer van biostimulerende energie in het acupunctuurpunt. Door druk op de huid kan in dieper gelegen gebieden van het weefsel een hoge energieconcentratie worden bereikt. Op dezelfde manier als bij klassieke naaldacupunctuur.
Klassieke of laseracupunctuur kunnen medisch noodzakelijke reguliere therapieën niet vervangen. Als pijnbestrijding kunnen deze behandelingen wel met succes worden ingezet.
| Terug |
|
|
|
|